Koray SIPÇIKOĞLU Şiirleri
BAHARIN YAZA YAKIN SAATLERİ
Baharın yaza yakın saatlerinde,
Kim koydu ulan bu meyhane havasını
Kanun bu kadar can yakar mıydı,
Rakı bu kadar yakışır mıydı bahara
Ne çok olmuş içip içip de adam gibi
Nara atmayalı, sessiz sakin
Bağırmak mı lazım illa,
Yürekten bir derin iç çekiş, al sana nara
Sen duy yeter kimseler duymasın feryatlarını,
Bilmesin yaralarını
Delikanlı adam anlatmaz,
Belli etmez yüreğindeki çırpıntılarını
Sabaha karşı son dublende
Su biterse bitsin üzülme, aldırma, boş ver
Hayatın acısını sek de çekmedin mi bunca yıl,
Ne fark eder varsa kaderde
Ne ilk yıkılışın olacak bu ne de son;
Daha kim bilir kaç büyük sonrası
Ne sarhoşluklar yaşayacak bu beden,
Alışkın, hazır, amade her derde
Şimdiki derdin on yaşındakinden
Daha mı çok sanki hiç düşündün mü?
Her yaşın çilesi kendince,
Şarkıları farklı, içkisi farklı işte
Çekmiş gitmiş, yalan söylemiş
Kandırmış seni, ne hikâye... Ya gerisi
Sen hala aynı sen değil misin?
Bırak defolup gitsin terk etsin hepsi
Miras mı bekliyorsun gidenlerden,
Aşkın mirası acı daha ne olsun
Bu kadar kadın tanıdın
Bu kadar aşk acısı yaşadın anlamadıysan yuh olsun
Baharın yaza yakın saatlerinde
Kim koydu ulan bu meyhane havasını
Derdiniz hikâye dinlemek iyi de,
Deşmeyin be oğlum garibin yarasını
BİR BİLSEN
Uykusuz kaldım
Parafin kokulu gecelerde.
Mumun titrek alevinde
Elimde kalem
Duvarda sen
İçimde sızın
İçimde sen
Aklımda aşkın
Aklımda sen
Nereye baksam
Hep sen hep sen,
Bir de sen
Bir desen sen de sevdiğini
Bir desen.
Bu günlerde
Daha bir yorgunum ben,
Daha bir yaralı kalbim.
Ayrılık,
Senden uzak olmak
Daha bir acı verir oldu bana.
Seni öyle özledim ki...
Sen de beni özlesen,
Bir özlesen,
Özlediğini bir bilsem,
Bir kez
Bir kez olsun söylesen.
Özlemim
Otların arasında
Harman kalması gibi tiryakinin.
Susamak gibi
Bir büyük rakının ertesinde.
Bir bahar arifesinde,
Ha patladı ha patlayacak
Bir tomurcuk heyecanı,
Bir kalp çırpıntısı derinden.
Beyaz demesen
Siyah demesen
Uzak demesen...
Ulan desen
İşte desen
Bir gelsen
Sana bu şiiri dün gece
Kaç kere yazdım
Bir bilsen...
HAYAT AKIP GİDERKEN
BİR ES VERİR SAYENDE
Değişecek elbet bir şeyler
Sen değişeceksin
Göz kenarlarında kırışıklıklar oluşacak
Önce uzadın
Gün geçtikçe kısalacaksın
Hayatın yükü omuzlarında
Değişecek elbet bir şeyler
Ben değişeceğim
Saçlarımda beyazlar artacak
Koşarken bir zamanlar
Kısalacak adımlarım
Taşlar eskiyecek kaldırımlarda
Değişecek elbet bir şeyler
Dünya değişecek
Birileri ölecek birileri doğarken
Emeklenecek, yürünecek, koşulacak
Bir yerde bir bahane kapanacak gözler
Değişecek elbet bir şeyler
Adım gibi biliyorum
Belki göreceğim birçoğunu
Belki de anlayamayacağım
Seni düşünmekten
Çevremde ne olduğunu…
