BÜYÜK LOKMA YE, BÜYÜK SÖZ SÖYLEME

 

     Fotoğraf çekerken kendimle yeniden tanışıyorum dersem abartmış olmam.

​

     Bu sürecin bana öğrettiği en büyük şey, kendime karşı ne kadar ön yargılı olduğumdu.

​

    “ Ben onu yapmam, Asla oraya gitmem” gibi keskin cümlelerim vardı. Fotoğrafa başlarken de durum farklı değildi;  “Ne işim olur çiçekler böcekle? Ben manzara çekeceğim” diyordum.

 

     Fakat geniş açılardan yakın planlara geçtikçe işler değişti. Detaylara indikçe büyüleyici bir dünyayla karşılaştım. O güne kadar bir çiçeğe sadece baktığımı ama onu gerçekten görmediğimi anladım. Lensle yakınlaştıkça doğanın her bir detayına hayran kalıyorum.

​

     Artık kadrajımda sadece pembe ya da sarı bir çiçek yok. O çiçeğin hayata tutunan dalları, bir harita gibi uzanan yaprak dalları, rüzgarda sallanan bir örümcek ağı ya da yaprağın üzerine sığınmış küçük bir uğur böceği var.

​

      Detaylarda saklı olan o derinlik beni benden alıyor.

 

     Boşuna dememiş eskiler “Büyük konuşma” diye.

​

     Bakmanın ötesine geçip görebildiğimiz, kendi katı kurallarımızı esnetebildiğimiz ve en önemlisi ön yargılarımızdan sıyrıldığımız bir Ağustos olsun hepimize.

​

     Sevgiyle…