Atatürk’ün Sanat Meşalesi:

Cumhuriyet’in Köklü Mektepleri ve Eksilmeyen Adap

 

     "Herkes her işi yapamaz" diyenlerin o pesimist sınırlarına inanmıyorum. Fakat inandığım çok net bir kural var: Bir insan hangi işi seçerse seçsin; layığıyla, hakkını sonuna kadar teslim ederek, aklını ve ruhunu ortaya koyarak yapmalıdır. Akademik bilgi gerektiren her alanda tahsil hakkıyla tamamlanmalı; zanaatın ve sanatın o büyülü dünyasına adım atmak isteyenler ise ustasının tezgahında sadakatle, sabırla çıraklık etmelidir.

 

     Geçtiğimiz günlerde bir başka köşe yazımda, kendi mesleğim üzerinden tam da bu konuya değinmiş ve şu satırları paylaşmıştım:

 

     "Bizim dönemimizde müzik camiasında görünmeyen ama herkes tarafından kabul edilen bir hiyerarşi vardı. Ustalarımız vardı… Onların bir sözü, bir tavsiyesi, bir sahne duruşu bizim için büyük bir değer taşırdı. Çünkü bilirdik ki bir insanın yıllarını verdiği bir meslekte edindiği tecrübe, birkaç günde öğrenilecek bir şey değildir."

 

     İşte tam da bu yüzden, tecrübeye saygı duymak ve o tecrübeyi modern bir süzgeçten geçirmek, uygar bir toplum olmanın ilk şartıdır.

 

     Nitekim bu gerçeği en derinden kavrayan lider, Gazi Mustafa Kemal Atatürk’tü.

 

     Cumhuriyet’in ilanından hemen sonra, henüz küllerinden yeni doğan bir ülkenin ruhunu inşa etmek için ilk harcı sanatla ve eğitimle karıştırmıştı. Sanatın kurumsallaşması adına attığı devrim niteliğindeki adımlar, bugün bile yolumuzu aydınlatmaya devam ediyor:

 

     *Ankara Devlet Konservatuvarı:

 

      Türkiye’de opera, bale, tiyatro ve çok sesli müzik alanında evrensel sanatçılar yetiştiren bu ilk resmi kalemiz, 1924 yılında kurulan Musiki Muallim Mektebi’nin sağlam altyapısı üzerine yükseldi. Atatürk’ün vizyoner yönlendirmesiyle 1936 yılında tam anlamıyla faaliyete geçen bu ulu çınar, bugün Hacettepe Üniversitesi Ankara Devlet Konservatuvarı adıyla sanat dünyamıza can suyu vermeyi sürdürüyor.

 

     *Güzel Sanatlar Akademisi:

 

     Osmanlı döneminin Sanayi-i Nefise Mektebi, Cumhuriyet’in o taze heyecanıyla 1926 yılında Fındıklı’daki tarihi sarayına taşındı. Atatürk’ün modern sanat vizyonuyla yeniden şekillenerek; resim, heykel ve mimarlık alanında dehalar yetiştiren dev bir akademiye, bugünün Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi’ne dönüştü.

 

     Ne mutlu bizlere ki, sanatı lüks değil bir nefes, sanatçıyı ise toplumun önündeki ışık olarak gören böylesi bir Atanın evlatlarıyız.

 

     Eğitimle taçlandırılmamış bir yetenek eksik; sanatla yoğrulmamış bir toplum ise hissiz kalmaya mahkumdur.

 

     Çünkü çok iyi biliyoruz ki sanat ve eğitim, bir milletin sadece gelişmesini değil, asıl karakterini ve ruhunu şekillendiren en güçlü unsurdur.